Ironiaren laguntzaz, autoreak beretzat hartzen du erlijio-kezkak direla-eta larri dabilen emakume baten zuzendari espiritualaren rola, baina otzantasuna eta fedea aholkatu beharrean, burujabetasun morala transmititzen dio. Irakurtzeko eta hausnartzeko gomendatzen dio, eta batez ere, arrazoiaren bisturia erabiltzeko, haurtzarotik sartu dizkioten eta sekula eztabaidagai jarri ez dituen kontzeptuak aztertu ditzan.