La sangre y la esperanza

38ko belaunaldiaren eleberri gorena, non narratzaileak, santiaginoko konbentuko ume langile batek, bere oroitzapenetatik miseria, bizioa, lapurreta, sexua eta indarkeria gogoratzen ditu egunerokotasun batean, aldi berean, ordea, samurtasuna, maitasuna eta eskuzabaltasuna ere agertzen dira.